juni 13, 2020

Ons dierenrijk, rijk aan dieren

Eerst even kort voorstellen:

Lou de “liever-lui-dan-moe” – Britse korthaar – kater

Judy (roepnaam poeliepoe) kruising van alleen het beste hondenras uit Malaga

Natcho de enthousiaste Engelse Stafford

Koco de eigenwijze roodstaartpapegaai

(en eigenlijk mag ik de vissen van mijn dochter “Boulette en frikandel” ook niet vergeten)

Bij elk van hen zou ik er als levensmoto moeten bijzetten: rot-verwend. Het mooie aan ons verhaal is, dat we allebei een enorm groot hart hebben voor dieren en geen leven zonder dieren kunnen voorstellen, echte dierenvrienden. Op het moment dat ik en mijn man het hadden over een eventuele stap samen te maken en hoe we dat allemaal zagen (ook praktisch) stond bovenaan mijn lijstje: mijn hond (Judy) en mijn kat (Lou). Zij zijn heel belangrijk voor mij en zonder hen is er geen plaats voor een leven samen. Maar we zouden niet van een connectie kunnen spreken tussen ons als we op dat vlak niet zouden matchen. Dus werden Judy en Lou mee geblend in ons gezin.

Judy is geadopteerd uit Malaga (VZW Hope For Paws). Zij heeft een rugzakje meegekregen maar ze is het beste wat me ooit is overkomen. Zij kwam bij me op het moment dat we mekaar het meest nodig hadden en we werden elkaars “therapie”. Het was voor haar en voor mij een enorme zoektocht, met vallen en opstaan maar gebaseerd op 2 dingen: geborgenheid en vertrouwen. En als je haar nu ziet, heb ik een andere hond dan 2 jaar terug. Mijn schuchtere kleine meid is een flinke, fiere en vrolijke dame geworden. Ik kan en wil het iedereen aanbevelen. Zoals je merkt “waar het hart van vol is, loopt de mond van over”

Lou is een “blok” op zich. Stevige kater van bijna 8 kg. Lou was eerst, voor Judy. Hij was (euhm, is) de man in huis! En zo gedraagt hij zich ook. Zijn wil, is wet en hij is enorm gesteld op “privacy en own-comfort-zone”. Slaapt 23u per dag, laat de speeltjes (letterlijk) aan zich voorbij gaan en geniet van het leven met de grote L van Lou.

Natcho! De aller-liefste-Natcho! Ken je een cartoonfiguur met van die puppy ogen (hoofdje een beetje schuin) die je niet kan weerstaan? Waar je nooit boos op kan zijn? Wel, dat is Natcho. Ze was het laatste pupje uit een nest toen we haar zagen op een plaats waar het niet helemaal oké was. We hebben haar meegenomen en in ons hart gesloten en dat is ze nog steeds, een “hartendiefje”. Ontstuimig en lomp, geen elegantie maar een peperkoekenhartje. Toen Judy en Natcho werden samen gebracht, blenden ze meteen als “sisters in crime”. Zie je de ene, je ziet de andere.

Koco is nog maar heel recent bij ons. Mijn man had vroeger bij zijn ouders thuis ook een roodstaartpapegaai. Hij vertelde me leuke anekdotes en verhalen over hem en hij realiseerde zich dat een papegaai eigenlijk heel mooie en blijvende herinneringen met zich meebrengt. Doordat ze kunnen praten, nabootsen en er enorm veel interactie in het gezin is. Ze hebben een sterke eigen wil, zijn enorm intelligent en leergierig en hebben het verstand van een 5-jarige en gedragen zich er ook naar 🙂 En zo kwam Koco onze beestenboel vervoegen. Ook hij zit heerlijk op zijn troon en geniet volop van de fame.

Last but not least: onze twee watervrienden staan op de kamer van mijn oudste dochter. Ze wou wat “leven” op haar kamer en zo kwamen Boulette en Frikandel aangezwommen. Lou was is de wolken toen hij zijn 2 vrienden voorbij zag zwemmen 😉 Voor hen ben ik meer de “fish-sitter”, als mijn dochter weg van huis is, krijgen ze buikje rond van mij.

#allyouneedisloveandanimals

Geef een reactie